در دلم سوداي پرواز است

 

       تفکر     ___________________________________    صفحه (1)

---------------------------------------------------------- 

 

 

 

 

     تفکر

        تفکر ، روندی است که درطی آن یک پدیده ، معنی یافته و به تفسیر می رسد . و روش برخورد با آن پدیده ، مشخص میگردد. اساس تفکر،  پدیده  است . آنچه آدمی را به فکر وادار میکند ، فهم و درک پدیده هاست . بسیاری هستند که بادیدن مسائل و مشکلات ، به جهت اینکه به آن بعنوان یک پدیده نمی نگرند ، پیرامون آن نیز تفکر نمی کنند.

 اینهمه نقش عجب بر در و دیوار وجود         هرکه فکرت نکند , نقش بود بردیوار

     پیرامون ما، پدیده های بیشماری هستند که علیرغم مشاهده آنها ، بی توجه از کنار آنها میگذریم و برعکس پدیده هائی هستند که با مشاهدة آنها ، بی اختیار به فکر فرو می رویم.

      عامل تحریک تفکر ، در هر فرد با سایر افراد متفاوت است . تفاوت انسان با حیوان

تفکر     __________________________________   صفحه (2)

----------------------------------------------------------

علاوه بر ناطق بودن انسان ، همین عوامل تفکر است . حیوانات نیز مانند انسان دارای تفکر – هوش – و حافظه هستند ولی عوامل تحریک قوة فکر در آنها به قدری محدود است که فقط در بقاء وی ، خلاصه میشود. و حیوان فقط در حفظ بقاء خود به محرک ها پاسخ میدهد.

             در روند تفکر، عنصر حقیقی ، مغز است . فردی که دچار مرگ مغزی شده است و یا به عللی ، فعالیت مغزی وی دچار اختلال شده است ، همانند کسانی که در کوما بسر می برند ، و نیز در بیمارانیکه به عللی سلولهای مغز آنها تحت تخریب و تغییر قرار گرفته است ، مثل دمانس پیری ( اختلال حواس) و یا بیماری الزهایمر ( دمانس زودرس ) ، تفکر آنها دچار اختلال میگردد و به فراخور شدت آسیب وارده، ارتفکر باز می مانند.

             درکسانیکه ااز نظر حقیقی ، آسیب مغزی وجود ندارد  ، تفکر وجود دارد ولی ممکن است عوامل تحریک کنندة آن بقدری محدود باشد که او را به فکر وادار نسازد و در صورت تفکر در اثر وجود برخی اختلالات ، به نتایج غیر صحیح و غیر معمول خاتمه یابد . بطور مثال در کودکان، بافت مغزی آنها سالم ولی بسیاری از  ادراکات و تفکرات آنها غلط و نامناسب می باشد.

              عناصر دیگری  به غیر از مغز (که عثصری حقیقی است) ، که در روند تفکر دخیل هستند  ، مجازی هستند و بصورت فیزیکی ، قابل رویت نمی باشند ولی وجود و یا عدم وجود آنها ، قابل اثبات می باشد. این عناصر عبارتند از :

                               1-  عقل       2-  هوش      3-  حافظه       4-  دانش و آگاهی

            تفکر به خیمه و چادری  شبیه است که تیرک وسط آن ، بافت مغز ، و ارکان چهارگانة آنرا عقل و هوش و حافظه و دانش وآگاهی ، تشکیل میدهد و سبب پایداری آن می گردد. هر کدام از این عناصر بنوبة خود ، در صورت عدم وجود و یا عدم قوت و قدرت  لازم ، موجبات تفکر ناصحیح را فراهم می آودند . و به همین ترتیب ، با بهره گیری هرچه بهتر از این عناصر، تفکر اوج و عظمت بیشتری بخود گرفته و متعالی تر خودرا نمایان می سازد.

     تفکر     _______________________________   صفحه (3)

----------------------------------------------------------

                    تحریک روند تفکر ، در افرادیکه از بافت مغزی سالمی برخوردارند ، دقیقابه عوامل چهارگانة مجازی ، وابسته می باشد. و میزان تحریک پذیری و راه اندازی روند تفکر در افراد نسبت مستقیم با موارد فوق نیز دارد ، یعنی در هر فرد ، که هر یک  از این عناصر از قدرت و ظرافت بیشتری بهره مندباشند، پدیده های اطراف با شدت بیشتر و سرعت  بیشتر وی را به تفکر وادار خواهد ساخت.

                  تفکر به دو نوع ساده ( بسیط ) و پیچیده ( سطحی و عمیق) قابل تقسیم است. تفکر ساده یا بسیط ، تفکری است که فقط در صورت فعالیت عناصر غریزی صورت می پذیرد که تفکر حیوانات در آن شاخه قرار میگیرد و این طرز تفکر بسیار ساده و بدون پیچیدگی است و در حفظ بقاء زندگی و توالد و تناسل خلاصه میشود.

                  تفکر پیچیده ، که خاص تفکر انسان میباشد، وابسته به شدت بکار گیری عناصر مجازی تفکر و دخالت آنها در روند تفکر میباشد. و هرچه به میزان بیشتری از این عناصر( عقل – هوش – حافظه -  دانش و آگاهی) در روند تفکر بهره گیری شود ، فکر عمیق تر و از نوع سطحی فاصله می گیرد.

                 عناصر فرعی دیگری نیز در روند تفکر دخالت دازند که گرچه  از ارکان اصلی محسوب نمی گردند ، ولی  می توانند  بطور تاثیر متقابل فیما بین عناصر اصلی ، در تفکر دخالت نمایند. تاثیر بین ارکان اصلی تفکر و ارکان فرعی نیز به شیوه ای است که هر دو بر یکدیگر  تاثیر گذار میباشند و هر دو گروه میتوانند در شکل گیری – در توانمندی و در ارتقاء یکدیگر  موثر باشند.  عناصر فرعی تفکر عبارتند از :

1-    غریزه : عبارت است ار کلیه احساسات و حرکات و توانائی هائی که بدون اکتساب و بصورت اولیه  وجود دارد و نیازی به کسب آن در طی روند زندگی نیست ولی قابل تقویت و پرورش میباشند که عمدة آنها عبارتند از :

-         مهرورزی : ( از میزان کم آن بصورت دوست داشتن و به میزان شدید آن که به     

عشق تعبیر میگردد)

-         خوردن – خوابیدن – تولید مثل – ترس و ....

تفکر     _________________________________   صفحه (4)

----------------------------------------------------------

2-     احساسات درونی : شادی – خشم – غم – خستیگی – شادابی و....

 

هر گروه از عناصر اصلی و فرعی که در انسان ، قوی و توانمند باشند ، بدیهی

است  که می توانند ، روند تفکر را به سمت خود بکشانند و نتیجة  روند تفکر را به نفع خود به پایان برسانند.  با توجه به این نکات براحتی میتوان تفکر افراد را در معرض سنجش قرار داد و براساس اعمال و رفتار افراد که نتیجة عملی تفکر آنها می باشد به قدرت و استحکام هر یک از عوامل و عناصر اصلی و فرعی تفکر در آن شخص  پی برد.

 

                                                                                 ٩/۵/٨۶

                                                                         محمدرضاصاحب علم

                                                                                                      

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        پنجشنبه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٧ - reza sahebalam

 

همیشه بر مضراب خوش آهنگان باش

 

                     جمعی بدور از حال دنیا ، به گوشه ای نشسته و درحال پیر خود رشک میبردند و بر ظن خویش ، از کردار خود خرسند وحظی برده و واله از حالی که چنین دست داده ،  به گرداگرد مراد خویش بهم برآمده و سخن از مافیها و خارج از جیفه ی دنیا میزدند و به گمان خویش راه ثواب میپیمودند.

                    ازقضا ، پیر چنگی  بدست داشت و یکسر مینواخت و دل آن شیفتگان را با هرزخمه ای که برآن می نواخت ، به فراخور ادراک مریدان ،  میلرزاند و اورا از سرا به ثریا و بدیدار افلاک میبرد.لحظه ای پیر از نواختن بایستاد و چنگ  به مریدان سپرد و از آنان خواست که بنوازند.

                    چنگ  بدست هر مرید که بر می آمد ، ناله ای میکرد که یکی دلنواز و صد دیگر دلخراش. چنگ ، همچنان در دست مریدان می چرخید و آوای گونگون سر مید اد تا دور اول به پایان رسید و پیر از مریدان خواست که سعی نمایند با حرکات سرانگشتان ، زخمه ای بر چنگ فرود آورند که آوای خوش از آن برآید . همگان چنین کردند . برخی نتوانستند  و برخی نیز هراز چند ضربه ، آوای خوشی را از دل چنگ  بیرون می کشیدند .

                 پیر ، چنگ  را بدست گرفته زمانی نه چندان بلند ، مریدان را مسحور آوای دل انگیز ترنم شورانگیز خویش نمود آنگاه رو به مریدان فرمود :

 

هر نوای چنگ ، آیتی از سر ماست

                                               این درون ما ، همان بیرون ماست

گرکه حالی ، نغمه ی شادی    زدی

                                               هم نگه کن صد زخمه ی بیجا زدی

حال خویش برآن یکی الحان ، مدان

                                              ظن تو ،    مستوردارد آنرا ،    بدان

گربه یک ضربه یکی چنگی    شدی

                                              پس همه عالم ، همه چنگی      بدی

حال خود ، بر  وجه آن مصداق کن

                                              تاچه بیرون آمده است از آن    بن

 

                                                                                                            23/شهریور ماه / 87

                                                                                                        محمدرضا صاحب علم

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        پنجشنبه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٧ - reza sahebalam

سعدی شيرازی

       

         کسی که روی تو بيند نگه به کس نکند            زعشق سير نباشد زعيش بس نکــند

           درين روش که توئی پيش هرکه بازآئـی             گرش به تيغ زنی روی باز پس نکنـــــد

         چنان به پای تو در مـــــــــردن آرزومندم             که زندگانی خويشم چنان هوس نکنم

            به مدتی نفی ياد دوستی نکنـــــــــــی            که ياد تو نتواند که يک نفس نکنــــــــد

            ندانمت کـه اجـازت نوشت و فتوا  داد ؟            که خون خلق بريزی مکن که کس نکند

            اگر نصيب نبخشی نظر دريغ مـــــــــدار             شکر فروش چنين ظلم بر مگس نکنـد

            بنال سعدی اگر عشق دوستـا ن داری              که هيچ بلبل ازين ناله در قفس نکنـد

ــ

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ٢٠ خرداد ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

نوروز -

                            

                                                                             

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ٢٠ خرداد ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

تاريخ ؛سرگذشت پيشينيان ؛ چراغی فراروی آيندگان - ۳

      تاریخ چیست ؟ مورخ کیست ؟

        

                    تاریخ ثبت صادقانه وقایع ؛ بدور از تعصبات سیاسی - اجتماعی - فردی  وگروهی  

            است که توسط  نزدیکترین گواها ن و افرادمطلع به موضوع رخداده ؛ تدوین میگردد.

                 تاریخ در حقیقت ثبت آنچه که رخ داده است میباشد نه آنچه که بایستی رخ میداد. زبا ن

           تاریخ زبان حال است و تحلیل های کلامی گذشته و آینده هیچ تاثیری در تدوین آن ندارد. و

            نمیتوان چهره تاریخ را مطابق با آنچه که خودمان میخواهیم و یا می پسندیم ترسیم نمائیم که

            در صورت وقوع چنین رویداد تلخی ؛ بزرگترین خیانت را به جامعه بشری مرتکب شدایم.

            بنابراین تاریخ ثبت وقایع رخداده شده بدون هیچگونه تحلیل و تاویل در زمان ثبت خـــــــود

           می باشد.زبان تاریخ ؛ ربان حال است و زبان تاریخ تحلیلی و یا تحلیل تاریخ زبــان گـذشته

           میباشد.بعبارتی جامعــــه ءی تاریخی همان جامعه زمان وقوع تاریخ میباشد و تاریخ تحلیلی

           و تحلیل تاریخ توسط جامعه ای در آینده و جدا ازجامعه قبلی صورت می پذیرد.قضاوت در

            مثبت بودن یا منفی بودن یک واقعه تاریخی بعهده ناظران برتاریخ و نه عاملان آن میباشد

           و تغییر واقعیات تاریخی توسط عاملان آن ؛( تحریف تاریخ)؛ نه تنها ساتر چهره واقعــــی 

          عاملان آن مـــی   باشد بلکه ناظران فعلی و تحلیلگران آینده را نیز بسوی تاریکیها وابهامات

           عمیق ؛ هدایت مینماید.و از این طریق نه تنها در حرکت رو به جلو و تمدن پویا موثر نیست

           بلکه موجبات ایستائی و حتی حرکت رو به عقب تمدن نیز خواهــد  شد.

                      اگر مورخان به هر علتی بطور خودآگاه و یا اجبار از سوی صاحبان قــــدرت ؛ در

           حقیقت آنچه که رخ داده دخل و تصرف نمایند بطوریکه واقعیات تاریخی دچارنوعی تحریف

            گردد بی شک آیندگان را به گمراهی محـــض کشانیده ومنجر به  محرومیت  از دستیابی به

             بهره گیری از تجارب گذشتگان خواهد شد.

                      تاریخ به مثابه حروف الفبائی است که در صورت تدوین صحیح و همه جانبه آنچه

             که هست ؛ میتواند بـه آیندگان قرائت صحیح و درک درست را انتقال دهد. و بی شک ثبت

             غلط هر حرف ویا کلمه ؛ همچنین حذف و یـــــا افزودن هر جمله و عبارت به این نوشتـــه

              موجبات آموزش غلط به تمامی نسلهای آینده را فراهم می آورد. 

                       بنابراین تاریخ ؛ تصویری روشن و شفاف و تمام نما و بدون زنگار وابهــــــــام از 

          پیشینیان به همانگونه که رخ داده است را به ما می نمایاند. و مورخ کسی نیست به جز همان

          آیینه صیقل یافتهءِی بدون زنگاری که فقط و فقـط وظیفه اش انعکاس هر آنچه که هست میباشد ؛

          نه آنچه که می بایست باشد.

                         مــورخ ؛ تحلیل گر وقایع نیست . بنابراین عقیده و باورهای ذهنی مورخ هیچگونه

           تاثیری در شیوه ثبت وقایـــع تاریخی ندارد.و اگر چنین نباشد نبایستی بعنوان تاریخ صحیح به

            آن استناد گردد.مورخ واقعی فردی بیطرف ؛مطلع  و غیر ذینفع در یک رخداد تاریخی میباشد

            تاریخ بدون مورخان آزاد و رها از فشار های سیاسی و قدرت های عامل عاری از اشتباه و

            تحریف نخواهد بود.

                      بنا برآنچه که بیان شد تاریخ ؛ املای بی غلط نیست . هرکجا که ثبت وقایع تاریخی به

            هر علتی از صحت و سلامت برخوردار نباشد ؛ بی شک میتوان در آن  رد پائی از خودکامان

            و صاحب نفوذان و قدرتمندان ؛میتوان یافت  و آن تاریخ را میتوان  تاریخ نقابدار  نامید

            و آثاری از تاریخ درس آموز برای آیندگان ؛در آن نخواهد بود.

                        تحلیل وقایع و بیان صحت و عدم صحت افکارو انگیزه ها و اقدامات عاملان تاریخ ؛

             بعهده مورخ نیســــت ؛ بلکه این امر بعهده آیندگان و خوانندگان تاریخ میباشد که بر اســــــاس

             باورهای سیاسی و اجتماعی و اعتقادی خواننده؛ آن پدیده تاریخی مثبت ویا منفی ارزیابی می

             گردد. بنابراین بعید نیست که بسیاری از وقایع تاریخی در نظرعــده ای مثبت و در نظـــــــر

            عده ای دیگر منفی چلوه نمـــــاید.هرکجا که صحبت از تحلیل تاریخ در بطن و زمان وقوع آن

            باشد ؛ بی شک اثراتی از دست اندازی به متن تاریخ و تصحیح اغلاط  املائی یــک فصل از

            کتاب تاریخ در آن مشاهـــده خواهد گردید که نتیجه آن جز تحریف تاریخ نخواهد بود . 

                                                                                                                ۲۵/۱۱/۸۵        

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        پنجشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

تاريخ ؛ سرگذشت پيشينيان ؛چراغی فراروی آيندگان -۲

    تاریخ علم است یا روایت محض؟

       علم مجموعه ای ازدانستنیها و یافته ها در یک موضوعی خاص است که براساس آن میتوان به نتایج ثابت و مشخصی دست پیدا کردکه در سراسر طول زمان قابل پیش بینی و غیرقابل تغییر بوده  و کمتر خللی در آن نتایج درطول زمان رخ میدهد مگر آنکه یا مسیر پیموده شده اشتباه باشد ویا سایر قوانین مرتبط با آن بنحوی بعلت کشفیات جدید تغییر یافته باشند.

     حال اگر وقایع تاریخی ما را به نتایج ثابت و خاص رهنمون سازد بنحویکه نتیجه هرحادثه تاریخی مشابهی که رخ دهد را  بلافاصله بتوان پیش بینی نمود ؛ بطورقطع تاریخ در زمرهء علوم قرار میگیرد.وقایع مکرر تاریخ اگرچه صددرصد مشابه هم نیستند ولی آنقدر وجه تشابه بین آنها وجود دارد که براحتی میتوان از اختلافات بین آن حوادث چشم پوشی نمود. و بسیاری از وقایع را میتوان براحتی قبل ازوقوع آن پیش بینی و ارزیابی نمود.

         خاصیت علم آنست که حال و آیندگان را از عبور سختیها و مشکلات گذشته ؛ معاف میدارد و نسل در نسل تداوم آن وجود خواهد داشت ومادامیکه بخاطر کشفیات جدید علمی تغیییراتی در آن رخ نداده باشند ؛بهره همگانی را بدنبال خواهد داشت و باعث حذف آزمون وخطای مکرر از زندگی بشری میگردد.

          علم تاریخ نیز بشر امروزی و آینده را از تکرار خطاها مصون میدارد و نیز قادر است حوادث آینده را به کمک تحلیل صحیح وقایع گذشته پیش بینی نموده و از تکرار وقوع آن نیز جلوگیری نماید.

           جامعه ای که بطور وضوح دچار آزمون وخطا های ادواری میگردد بی شک جامعه ای بی توجه به تاریخ خود و یا سایر ملل بوده و یا کاملا از آن بیخبر است.دانش تاریخ؛درحقیقت فن دسترسی به شاه کلیدی است که گشایندهء بسیاری ازدرهای مشکلات فعلی است .و برعکس جوامعی که مسلط برتاریخ خود و یا حتی تاریخ سایر ملل باشد؛ نه تنها دچارسردرگمی نیست بلکه سرعت پیشرفت و پویائی و بالندگی آن بمراتب بیشتر است و میتواند به جرئت راه چندین ساله را در اندک زمانی بپیماید .

             مفسران ؛ معلمان ؛ مدرسان تاریخ درحقیقت پیشگویانی هستند که پیش بینی های آنان کاملا منطبق برعلم و دانش و آگاهی است و در صورت تسلط کامل این عزیزان برمبانی تاریخ و مطالعه مستندات صحیح تاریخی ؛ بی شک پیش بینی های آنان قریب به یقین رخ خواهد داد . با علم تاریخ میتوان از بسیاری حوادث آینده نیز خبرداد یا از وقوع آن پیشگیری نمود ... و تاریخ درحقیقت ؛ دربرگیرنده روشهای پیشگیری ازحوادث تلخ درآینده است.

            تاریخ ؛ علم بیماری شناسی زمان حال و پیشگیری کننده ازیک اپیدمی مرگباردرآینده است .

                تاریخ ؛ تنها سرگذشت نیاکان نیست بلکه انعکاس رنج ها و مصائب بیشمار پیشینیان ماست که آنان بدوش خود داشته اند  تا ما که نسل آینده آنها بشمار میرویم تنها ازحاصل آنهمه تلاش آنها بهره ببریم و راه های دشوارپیموده شده توسط آنها را مجددا نپیمائیم.

                تاریخ؛ چراغی فراروی ماست که راه بسوی کمال را روشن مینماید و توسط ما نیز به آیندگان سپرده میشود.      ۱۲/۸/۱۳۸۱ 

               

          

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ۱ خرداد ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

تاریخ ،سرگذشت پيشينيان ، چراغی فراروی آيندگان -۱

تاریخ و سوالات پیش روی آن ! :

           تاریخ تدوین سرگذشت پیشینیان و روش مقابله نسل های قبل با مصائب و مشکلاتی که  فراروی آنان بوده ، میباشد. اعلام نتایج دشمنی ها و دوستی های فیمابین قدرتمندان ، بیانگر افول و ایستائی تمدن از یکطرف و بالندگی تمدنها ازطرف دیگر است .

            تاریخ داستان مستند اقوام گذشته است که در صورت نگارش صحیح میتواند چراغی فرا روی آیندگان باشد.

          حوادث تاریخی که هریک بنوبه خود به قیمت غیر قابل محاسبه خزائن ریالی ، انسانی ، و فکری  ملتها، دولتها رقم میخورد ، بدون شک ذهن هر انسانی را بخود مشغول میدارد که :

۱- آیا اطلاع از چگونه زیستن و چگونگی مقابله پیشینیان با مشکلاتی که فراروی آنان بوده است درتکامل وضعیت فعلی بشر مثمر ثمر است ؟

۲- آیا به تاریخ بایستی به مثابه یک سرگذشت ساده و سیرتدریجی تکامل فرهنگی بشر نگریست ؟

۳- آیا تاریخ چیزی بیش از بیان ساده اتفاقات رخداده در گذشته های دور ونزدیک است ؟

۴- آیا تاریخ فقط ارضاء کننده هیجانات روحی انسانهائی است که درزمان حال زندگی میکنند و فقط پاسخ دهنده به احساسات افرادی که از روی حس کنجکاوی میخواهند بدانند که بشر در زمانهای قبل چگونه میزیسته است ،میباشد؟

۵- آیاتاریخ جنگهای قدرتمندان و بیان پیروزیها و شکست ها ی تاریخ سازان قدیم، چیزی فراتر از رمانهای حماسی و قصه های عاطفی گذشتگان است ؟

۶- آیا مطالعه تاریخ و بعبارتی اطلاع ازکیفیت زندگی گذشتگان چیزی فراتر از بیان شیوه زندگی بشر در دورانهای قبل میباشد؟

۷- آیا مطالعه تاریخ فقط راضی کننده انسانهای عصر حاضر است که با مقایسه تمدن فعلی با گذشته،به نوعی به غرور نفسانی خویش ببالند و فقط به وضع فعلی خویش مباهات نمایند؟

۸- آیا تاریخ فقط بیان کننده تفاوت فکری و شیوه زیست گذشتگان با حاضران فعلی است ؟

۹- آیا مطالعه سرگذشت مردگان تاثیری به حال زندگان فعلی دارد؟

۱۰- آیا مطالعه تاریخ صرفا پر کننده اوقات فراغت یا تغذیه کننده محافل فرهنگی و شب نشینیهای مدعیان آشنا به خصوصیات گذشتگان ، است ؟

۱۱- آیا تاریخ همانند شمعی است که خود میسوزد و روشنائی آن فقط مایه فرسایش جان خویش است یا روشنی بخش ظلمت اطراف آن میباشد؟

۱۲- اگر تاریخ فقط سرگذشت پیشینیان باشد و تاثیری در زندگی آیندگان نداشته باشد، آیا درحال حاضر چیزی بنام تاریخ در بین ما وجود میداشت ؟

۱۳- اگر تاریخ چیزی به جز ثبت وقایع گذشته نباشد، و تاثیر و نفوذی در حال و آینده نداشته باشد ، پس چگونه بشر از دیر باز به فکر نگارش آن افتاده است ؟

۱۴- چه چیزی مورخان گذشته و حال را ترغیب به ثبت وقایع اتفاقیه نموده است ؟

۱۵- چه چیزی باعث شده است که همواره در طول دورانهای گذشته دو گروه مورخان صادق و کاذب در عرصه بیان وقایع خود را به نمایش بگذارند؟

           و هنوز تاریخ در برابر ده ها و صدها و بلکه هزاران سوال دیگر قرار دارد ولی در یک قضاوت منصفانه بایستی اذعان نمود که تاریخ در حقیقت پاسخ مناسبی برای همه سوالات فوق دارد و علاوه بر آن تاریخ و مطالعه آن نه تنها تاثیری عمیق بر کنش و رفتار فعلی ما دارد بلکه نور هدایتی برای تصمیمات سخت و دشوار فراروی آیندگان نیز هست .

              اگر تاریخ و مطالعه آن تاثیری در زندگی فعلی و روشنگر مسیر فردای بشر نداشته باشد ، ثبت صحیح وقایع و یا ثبت دروغین وقایع نیز نبایستی باهم تفاوتی داشته باشند وحال اینکه شاهد هستیم که بسیاری از مورخان صادق جان گرانمایه خویش را درراه ثبت صحیح وقایع فدا نموده اند و همین تفاوت در ثبت صحیح یا دروغین وقایع بیانگر آنست که تاریخ تاثیری بسیار عمیق و ریشه دار در وضعیت فعلی زندگی امروز و فردای بشر دارد.  ۵/۱۲/۱۳۸۵

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

تاريخ ؛ سرگذشت پيشينيان ؛ چراغی فراروی آيندگان

                              بنام خداوند جان و خرد    کزين برتر انديشه بر نگذرد

      بدينوسيله به اطلاع کليه علاقمندان و جستجو گران ميرساند که در آينده ای نه چندان دور در همين وبلاگ مطالبی

      پيرامون تاريخ درج خواهد شد از همه شما عزيزان صميمانه خواهشمندم پيش از آغاز اين مطلب ؛ نظرات شخصی

      و تحقيقاتی خود را در پاسخ به اين سوال که :

       آيا تاريخ سرگذشت پيشينيان است يا چراغی فراروی آيندگان ؟

     بطور مبسوط برای اينجانب به آدرس همين وبلاگ  ارسال داريد؟   

      ضمنا ازکليه کسانيکه به اين وبلاگ لينک داده اند کمال تشکر را دارم .

                                                                                                                                                   ۱۴  /۲/۱۳۸۶

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

آتش عشق

گفتم به حق جلوه مختا ر تورنگ از رخم بستاند                  عشق تو آتشی زد بر دل و سوی کويت بکشا ند

آنقدر رنج کشيدم که دگر بر دل من نای نمـــا ند                   اين تمنای تو بود که مرا بر سر خوا نت بنشا ند

                                                                                                                            ۱۱/۱۲/۱۳۷۵

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - reza sahebalam

معرکه عشق

حريف ما در اين معرکه  عشق و است و سودا نيست

                 نام عاشق برصفحه هستی حک است ولی پيدا نيست

چراغ عمر ما دراين خانه عشق نورانيست

                        ور نه هيچ دلی بی عشق  بيدل و شيدا نيست

                              ۱۵/۱۰/۱۳۷۵

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        چهارشنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - reza sahebalam